words

" Words are lazy ,they don't come on proper time at mind to work easily but writers are crazy they bribe words with alcohol and smoke to get work done "

Though fridge is full of food ... We think there is nothing to eat ... Though cupboard is full of cloths ... We think there is nothing to wear and sometimes we feel ... There is much too write but there are no words ! 

The only thing writers have that they are able to write ... is ... they read ... For them books are like waterfall of words ... Narration of story is like rainfall of words ... Writer sees a autobiography in everyone ... a diary in a teenager ... a blank page in a small child ... Writer reads , hears , observes not only books but also surroundings... 

Memory is like word bank ... We should be able to withdraw and deposite words in it ... And best way to be in touch of account is by writing !There are stories everywhere ... try to write it down ... you will be creator of your own world of words ! 

Just the things is writer are people with Patience because it is hard to work with words in this world and also ... 

" Words are lazy ,they don't come on proper time at mind to work easily , but writers are crazy they bribe words with alcohol and smoke to get work done "

समुद्र , सिरिअल्स आणि संसार

Freedom Writer's mood - Sailor 

' आयुष्य एक समुद्र आहे … आपण एक जहाज  … एक किनारा आपली  सुरवात आहे  … दुसरा किनारा आपला अंत आहे  … सुर्य मात्र सिरिअल आहे …  येत असतो जात असतो … आपण असलो तरी तो असणार … आपण नसलो तरी तो असणार … दुसर्या कडे इतका पहिल्याने स्वताकडे दुर्लक्ष  होणारच न  ? '



समुद्र हा माझा आवडता विषय आणि ठिकाण … अथांग , प्रचंड , अवाढव्य असला तरी … त्यावर कोणी काही लिहायला सांगितल की … चिमुटभर शब्द देखील किनाऱ्यावरच्या रेती प्रमाणे मुठीत टिकत नाहीत …  की … कागदाच्या किनाऱ्यावर शब्द उमटलेच तर … नवीन येणाऱ्या समुद्रा विषयीच्या विचारांच्या लाटा … हाच समुद्र जुन्या साफ करून जातो !
समोर तो सुर्य … रोजचा लपंडाव एकटाच खेळत असतो  ,रंगांची उधळण वैगरे त्याला काही माहित ही नाही … चंद्र समुद्राला खेळवत असतो … कोणाच्या साठी न थांबणारा समुद्र मात्र … मला माहिती आहे … माझ्याच साठी त्या किनार्यावर येरझार्या घालत असतो …

 सिरिअल्स म्हणल  तर  Sherlock आणि friends सोडल्या तर मी कोणतीही सिरीअल पूर्ण पाहिलेली नाही … आणि  पाहणार पण नाही .  रोग किंवा लागण  लागावी तशी सध्याची परिस्तिति आहे … एक झाली  की  दुसरी मग तिसरी  हि सिरिअल्स ची लाट  वाढतच चालली आहे  … जंगलातून प्राणी पळवून … सापळ्यात अडकवावे … तेव्हा जशी अशांती पसरवली जाते … त्याच प्रमाणे  …  मनाची शांतता पळवून लावली जात आहे . शंख , शिंपल्यां प्रमाणे अश्या खुप देखाव्याच्या गोष्टी आहेत ज्या  सीरियल्स आपल्याला देतात  .  सिरिअल्सच्या समुद्रात  भरती आली आहे आणि ते खारे पाणी संसारात शिरत आहे  ,त्यात  आपला वेळ बुडत चालला आहे … तरीहि श्वास घेयचा उसंत नाही … ही  एक तक्रार होऊन बसली आहे !


संसार समुद्र म्हणजे …  पोहोता येत नसलं तरी उडी मारावी लागते , पोहोता येत असलं तर प्रवास काही खूप सोप्पा नसतो . किनाऱ्या वर  घरं बनवावे … सावलीत झोपाळ्यावर … पडून रहावं …निवांत आयुष्य जगावं ! … पण  त्याच किनाऱ्यावरची रेत … काही काळाने टोचू लागते … जबाबदारी सारखी चिकटून बसते … मग मात्र संसाराच्या समुद्रात उडी मारावीच लागते … मग कधी कधी मनोरंजनासाठी सिरिअल्स पहाव्यात … आपल्या लहानपणी च्या त्या समुद्र किनारी पुन्हा येऊन बसाव … पण घटकाभरच … कष्ट करायचे  म्हणजे घाम आणि मासे खायचे म्हणल्यावर मासोळी चा वास सहन करावाच लगणार … त्या पासून लांब जाऊन  जमणार नाही !



आयुष्य एक समुद्र आहे … आपण एक जहाज  … एक किनारा आपली  सुरवात आहे  … दुसरा किनारा आपला अंत आहे  … सुर्य मात्र सिरिअल आहे …  येत असतो जात असतो … आपण असलो तरी तो असणार … आपण नसलो तरी तो असणार … दुसर्या कडे इतका पहिल्याने स्वताकडे दुर्लक्ष होणारच न  ?

Last pages of my diary

Last hour at war zone and last days at warm zone 

"Humans were ready to kill humanity"

The very first bullet from enemy tasted blood of mine ... Left shoulder was injured ... Which was once patted by my parents long ago when was on holidays at home . They were proud of me that time , was the only memory i was able to recollect and sorrow of that they would never be able to pat my back that easily everafter . 

Guns were fired as thunders , bullets showered as rain and there was a flood of blood ... It was painfull to have a bullet in body ... But army doctor lifted me up ... as my mother use lift me from floor towards bed ... When i was just to sleep .... but this time it was ... i was just to fall a sleep of death ! 

I was first to be taken away from war zone ... But also the last one to survive  ... No one was alive from my side neither from the enemy  ... I shall have died at that place ...but  not like a patient in patience waiting for death ! All my family visit home to see me ... But i have lost myself at battlefield ... long ago

Waiting for last day of my life and till that writing last pages of my diaries .Things are not good now a days ... As a soldier ... "Soldier were ready to kill enemy" ... but now as a man as patient as a child as a husband and father  ..." Humans were ready to kill humanity ! "