3rd but still smile on her face was incredible .

Recap -Baby Aandra was cursed very cruelly . Demon was to take care of her . Demon cant kill her .

3   but still smile on her face was incredible .

Mr. Banana always use to  make everyone smile . Offcourse he had a nose like banana , eyes little outside then usual , hat on head and bald if taken off , wearing a bright cloths with strips on it ,not so healthy body seemed as alive puppet itself , legs like wooden stick which always walked faster , while he speak words just waved in air and atmosphere always got blossomed with laughter . 

“ Enough Mr. Banana enough for today . Now i cant take your jokes anylonger you may go now ” . Queen of Death ordered while controlling her laughter and getting back her breath to normal when sitting on her chair made of bones and skulls . 

“Yes if you say so ” Mr Banana took few steps back and turned . 

“ Mr. Banana , how is she ? its been 10 years today when she was cursed , i learned she leave near you , tell me about her ... does she still smile ? ” Queen of Death was now seriously curious while she took few steps down towards Mr. Banana in order to know about her . 

“ Oh ! Queen of Death ...let me tell you... i am just clown , who make people laugh but she is one who makes people's soul smile . She knows that she is cursed very cruelly , but let me tell you My Queen of Death ... she is the only flower in this graveyard ” Mr. Banana said it all from his heart and soon took off away from Queen of Death towards his own house . 

-------------------------------------------------------

At hut ...

Secret village was now new family of Aandra . After being cursed she was been taken care by all villagers from very next moment  . Dogs were her favourite animal , who always were with her . 

“Have a little more my Princess ... have a little more ... or i would tell Demon that you dint eat ” Said Mr Alphanso feeding . 

“ I dont fear Demon ,  Alphanso uncle ! Tell him anything you want . But really i dont want to eat anymore uncle Alphanso . ”

Bed ridden Aandra said calmly with her weak voice and slow pronounciation but expressive eyes while getting breath which was reflecting her bad health . 

Mr. Alphanso was no one to her but for now he was everything for her and she was everything for him too . 

A person with huge belly , big round face , fluffy hand , brown hair , sliced sharp voice was just like a Mango for Aandra . 

All the villagers which were present at killing scene of Sandra were now all involved in taking care of this orphan . A small hut of Sandra which is now belonging to Aandra was always filled with many people . 

Misses Sausage always prepared some soup for Aandra which she had only when hot .  Mr. Salad is farmer who got fresh fruits for Aandra which she never eat regularly  . Mrs. Pickles is woman who always got fresh news to gossip with and there were many who visited Aandra , also with Demon . When Demon came all other visitors escaped from hut if present . As if a snake has entered in rat's hole . 

------------------------------------------------

In the Secret Village 

But today is a special day , A secret village was looking dull , cloud took iniciative to keep it dark , breezes were in action to keep it cool and memories were clear in mind of all to keep it calm . As ten years ago ... Aandra was cursed . 

“ Queen of Death will be coming to see you today in sometime ... get ready . ” Demon Said as soon as he entered in Hut and other rats ran away without doing a eye contact with Demon , but they all heard what demon said . 

Only brave one in that hut was Aandra , without fliping her eyes she said “ I am always ready for death though i am already dieing ” . A ten year old had her Birthday , her mother's death day and her life's worst gift was , She was cursed ! which have made her a good matured thinker .“ Oh dear demon why dont you just accept that you love me ” Demon left hut in anger after hearing words of Aandra  .

It was all aimless and endless thinking going on in Secret Village . ‘ why all of a sudden today ? ... why Queen of Death is meeting Aandra ?

is anyone again going to die ? 

Whole village stood in same position as they were 10 years ago . But today they dint want anyone to die . 

Not Aandra for sure ! 

Queen of Death was looking stunning in her black gown , which is never wear usually . She was all alone this time ,offcourse there was no Demon along with her . 

Curious eyes of Mr Alphanso , Mr Banana , Mrs Sausages , Mr Salad , Mrs Pickles and other villagers were moving along with Queen of Death while she is entering hut .

Dark clouds in sky dashed eachother which got thunder flicked itself in bright flash . It started raining heavily the same moment .

As she entered in hut . Weapon was ready to kill , death was ready to end up the soul , a genuine gift of nature ... a life is now going to end ... 

Queen of death and Aandra were both seeing eachother first time in 10 years  and also someone was going to see eachother last time 

little waters ways were getting created and one from Aandra's hut had red colored blood in it . 

Villagers saw blood mixed rain water from Aandra's hut and ran towards it ... everyone was sure Aandra is one who would be killed . 

All villagers were just to enter the small hut , full of darkness , wet walls , leaking roof and bloody floor . All villagers were confused about what they were looking at because ...

Queen of Death came out  holding Aandra on her shoulder . Queen of death was looking confused , awkward and weak ...

BUT STILL SMILE ON HER FACE WAS INCREDIBLE ! 

To be continued ... 

2nd.... She was cursed very cruelly .

Recap -  Secret village was been attacked by Demon .Alex was lost , Sandra his wife gave birth to Baby girl Aandra . Demon kept condition of life , death and curse in front of Sandra for her and her daughter , wicked old woman came , Words of  curse were recited but on Sandra ... but was Aandra the little baby girl killed ? Mother would let her die ? who sacrificed ? ....

2nd.... She was cursed very cruelly .

Wicked old woman was holding Aandra in her hands , with closed eyes and reciting words of curse on Sandra . 

Sandra's eyes were filled with full of anger but flowing with tears due to emotions, feelings, love and affection towards her baby  . She knew she has no right to kill anyone on her own opinion ... She was in dilemma about why she was going let her own baby girl die and time to take a proper decision was very less less .

Demon's weapon was raised and at it's background was a innocent full Moon shining and witnessing the murder scene , demon's weapon was in motion and there was sound of air resisting it , but demon's motion was flawless , full of energy and going to attack right on target ! 

And target was dear little smiling Aandra ! Small creature was not afraid to die but her mother was to see her die , Aandra was much in sleep but was smiling and yes she looked very brave while smiling . 

Many from the crowd closed their eyes ...dogs went barking , birds went flying directionless  just due to screaming and crying of Sandra was irritatingly travelling in the cold breeze of air in a small Secret Village , Weapon was hit hard ! soon her sweat and tears got mixed with the blood the moment when weapon struck in her head ... Sandra gave her daughter her life ...and Sandra herself accepted death . 

Everyone one was shocked ! 

Sandra's head was out of her own body and a jerk of weapon striking made it flying and rest on wicked woman's hand in which Aandra was ... Dead Sandra was last seen kissing her daughter Aandra last time for a moment . 

BUT

One who was cursed  , was one who was dead ! 

Baby Aandra started crying .

Old wicked woman throw a dead head away and saw the blood shed on her cloths and said “ You should die Demon ! Though thank you for killing a old person . Now as Aandra is just a baby i can live more longer . ”

Demon's eyes were apologizing but no word came from his mouth which would show his yellow teeth . He cleaned his sharp weapon with Sandra's cloth and put it back in its place . 

Without any hesitation ... wicked old woman cursed the baby “ Die till the last breath ... right from the moment you are born ”... and Baby's tenderness was soon turned pale and wicked old woman's wrinkled skin was changed to fresh , smooth skin , she dint needed to bend now , her white hair blacken again . 

Crowd ran away soon when demon shouted “ Go away ... you will be alive ...but would die someday ” in his tenor voice . 

Old wicked woman gave Aandra to Demon saying “ It was your mistake you killed wrong body ... now its you who will take care of her ... and yes NO ONE CAN KILL HER ’ and walked away towards her castle again ... which was seen right behind the ‘ mountain of Promises ’.

towards castle , now a Wicked old Woman was just a woman again , but also a 

“ Queen of Death ” .

Small baby Aandra was unaware she lost her mother and her father was lost .

Aandra was unaware she was cursed and she has to live along with death . 

It would be life of a slave and body of patient , company of devils and direction of darkness . 

As time will pass Aandra would get weak and weak . It would not be time which will heal her but might be her smile which will heal her and  Aandra was still smiling ... Though SHE WAS CURSED VERY CRUELLY !

P.S. - Thank you readers for loyal support , next post to THE series will be bonanza of Characters . Happy Reading . Happy Reading . 

“ Die till the last breath ... right from the moment you are born ”

1st !


Alex came to her life like a wave of a ocean . Love happened in them as as they were together for some peroid . Alex approached Sandra but left her alone , just like a wave of a ocean does to everyone .

Finally night approached ... when Sandra gave birth to a smiling little angel . New born was Baby girl who was crying . Her little tenderness , was garnished with mother's red blood . In the light of a burning lantern in a small hut baby girl's dark black eyes were curiously seeing her mother , who was also crying her heart out . Not because her daughters birth or due to pain in labor, but now she had to make a decision as she was occupanied with a Demon .

The light was too small but demon's shadow was great . A black head with red eyes , long brown hair, yellow teeths , huge gigantic body and with a tenor voice ...

Demon said  “ You know the curse as you are woman ... but still let me tell you again ... only one can survive ... 

 either you or she ! ... 

if you ? why you ? 

if she ? why she ? 

.... One who will survive will be cursed by one dieing ”

 ... Words were simple , they were ordering , they were asking , they were gambling and words were gambling on two life ... which one will survive ...

 Demon hold Sandra's hair in his hand took her out of a hut .The hut was under a tree .  He was been cruel with her . Sandra was just shouting pleading scremimg but noise just went and vanished in the farms . The night mother was experiencing was night she never wanted as the Secret village was again haunted by a demon and today she was culpret !

All villagers farmers, cobblers, potters, craftmens, painters , poets gathered in front of hut in semicircle by hearing screams of Sandra . They were sure someone is going to die ! 

Only bright thing in dark night was full moon and newly born naked baby girl was now smiling looking at her mother though it was freezing and all odds were against her .

All villagers were standing like statue but with a heart , talking but with no tounge , helping but with no hands . Just like cold breeze of night from the croud came a same old wicked woman . She always came when there use to be death . 

Creepy old woman with bended back , glassy eyes , curly white hair , wrinkled skin , wearing some pale looking white cloth covering her body  , shaking hand and a old wooden stick in them . 

“ I wished you were dead ” Said Demon looking at a Wicked old woman . 

She just gave a concerned look in anticipation and made her way to Sandra and her baby . 

“ Have you decided ? ” asked wicked old woman to Sandra “ who is going to die ? ”

Crying Sandra gave a look at her while holding her baby tight in her hands . “ Yes i have decided who is going to live ” said Sandra in positivity .

Demon was calm . Wicked old woman  stuck her eyes on Sandra . Villagers of Secret Village were stonned . Sandra was continuesly crying And baby girl was smiling looking at her mother . 

“ Where is Alex ? That coward . ” Sandra said loudly in aimless way . It was her anger towards her ’physical husband ’ as he was missing from long time . 

“ I killed him ” said wicked old woman . Which surprised each and every ear present over there except baby girl . 

Sandra broke down again as she knew now there were no hopes in life ... not in her life but in baby girls life  “ Why you are ending my people ? ... what is wrong ? ” Sandra said being frustated and recklace while eyes where full of tears , nose with water , red cheeks and unlike hair .

“ Its late now ... that you should know ... i hope you have made your decision ” Said Demon . He was heartless human with no feelings . 

“ i want to  ... name her Aandra ! ” said Sandra which revealed she was ready with her decision . 

Wicked old woman took baby from Sandra as she was going to curse Sandra on behalf of Dieing .

Bats , Vultures , crows were flying in night due to the sudden disturbances  by screams and loud cryings in the village surprisungly from the nemophilist people .

Demon took steps forward to end the Aandra  . 

Crowd was totally in dilemma with lots of murmurings ... Noone got further to save the inocent killings ... 

Sandra got herself on a knees ... wicked old woman holded Anndra in her arms infront of her to get her cursed . 

Mother was ready to kill her own daughter . As she wanted her get free from this life and put herself traped in this cursed life world .

Demon took out a sharp weapon ... while “ You are the one Sandra ... who want to live ... give the reason why ? ” 

Crowd took few steps infront , moonlight was same but seemed little brightened ... Aandra was in sleep but with same little smile on face !

“ My Love is innocent . Even though it was against you all , it is me who brought this time why should my girl suffer ?  ” Sandra's last words were all from her pure love towards Alex ,Her baby girl , relations , people , and decision . 

Crowd listened it carefully but just showed pity on her .

Demon was little ashamed after listening to her reason but his intentions were not curtailed . 

Soon there was waterfall of blood , crackers of screams , silver linings of tears as ... someone was dead !

Silently Mother kissed her daughter . 

Baby girl Aandra was still silently smiling . 

Demons sharp weapon bathed into blood ...

All were stonned for instance ...

Just like night was paused .

Glassy eyes of wicked woman were noticing red blood on herself .

Crowd was on toes ... to know who was dead ???

Whos the blood is ???

who's soul was free from body ???

who was actually cursed ??? 

Many things happened in between of  a middle of curse ... 

Just after curse was recited  by  wicked old woman “ Die till the last breath ... right from the moment you are born ”

The Series !

Words arent that loyal , they gamble , disappear ,change ... Just like humans do !


1st writing on The series will be in Next post below is just the Index !


-        

The Series 

1 “ Die till the last breath ... right from the moment you are born ”

2 She was cursed very cruelly .

3 but still smile on her face was incredible . 

4 Demon returned moment after this words . 

5 Days went . 

6 Shadows of Brightness 

7 Demon was just not so demon ! 

8 Demon is my bestfriend ! 

9 Too early to ... 

10 death gave birth to death ! 

New Concept of writing ! 

Moral- Not Only time Heals everything , its need smile too . 

P.S- Sorry for Delay ! 

             You will surely like it !

                    Happy Writing and reading Life !

• - Freedom Writer

Random Writings

Freedom Writer's Mood  - make a new way writing !

This is 30th post ... i know many wait to read every week ...Thats very happy thing for ...Thank you for  support and live . Though words are mine you are one who give them a meaning by reading . Happy reading ... Thank you !


घर ये अजीब  है।

सीमेंट के जंगल में 

ऊँचे किसी पेड़ पे 

घर ये अजीब  है।  

बच्चे जैसे तितलियाँ 

और बाप जैसे गिद्ध है।  

बूढ़े जैसे खूसट कौए 

और माँ रानी मधुमक्खी है।  

सीमेंट के जंगल में

ऊँचे किसी पेड़ पे 

घर ये अजीब है। 

----------------------------------

            Small Story 

             Save Trees 

School bell rang and ...“ you have two days of holidays ... but while coming on monday you have to bring a project on ‘Saving Trees' ... you are free to express your talent ... dont be afraid to ask me any doubts ” teacher while gathering his teaching stuff ... she announced ... for which every student yelled negatively ...

“guyz ... no yelling ... you all have too ... and you really have to ! " she said and left class for her next lecture to other room . 

On monday ... all students got ... bunches of project paper ... with pretty fine attractive and informative things in and on it ... except on boy ! 

Teacher cought that boy and asked “Dint you get your project boy ”while getting her spectacles behind towards eyes which rolled towards tip of nose . 

“ i got it mam ... just you have to come with me ... ” a second grade student with a great confidence ... hold her hand and took her to the school garden and showed watered plants and trees , also , a small hand painted  “Save trees” on them . 

Teacher seemed happy and amazed  ! 

“who helped you ?” she asked him . 

tiny rosy lips said “ no one ” 

“but why like this ?” she asked to him in curiosity . 

Rising his eyes and eyebrows and clearing his throat he answered “ writing save trees on papers might have killed many many trees uptill now ... aaaaa .... so ”

Teacher smiled and gave A+ to his love and sharpness about nature ! 

----------------------------------------------------------------------------------

Writers life SOMETIMES 

There was a little life left in a soldier

after getting attacked by swords . 

just like , 

there was still some ink for words 

in a pen , who is in a pain . 

-------------------------------------------------------------------------------------

TemporaryNess Nowadays 

Boy - Hi

Girl - What ? 

          i am in middle of 

Boy - ?

           ? 

            ? 

             Cooking ??? 

              but you cant cook i know 

           ?????????

          Driving ? 

         ( calls her )

         pick up call 

         Danger ?????

         i know you are alone tonight 

         i am getting worried yaar 

         are you in middle of danger ? 

         please reply 

         REPLY 

         ( calls again ) 

         ( calls again )

         ( calls again )

          I am coming to see you now ! 

        ( About to call again )

Girl - Sleep 

          i am in middle of sleep 

Boy -  (Drastically) ok 

           lets sleep together ...i am                

           about to leave 

Girl   - k f9 Bye 

Boy  - Love you lots 

Girl -  Hmm 

Boy - you dont love me ? 

Girl - i will sleep again ha ! 

Boy - no no coming wait  dont sleep !

-------------------------------------------------------------------------------------

Wierd 

-Hi

  Hi 

  Hi 

i want to talk to you

-about what ? 

- Sex ! 

- what about that ? 

- Fuck off ! 

   Thats it . 

-------------------------------------------------------------------------------------

Looking at school now a days is like ...

I completed my school fortunately , but i still imagine that a cricket bat and ball , a painting brush , a sthetoscope , a tool , a pen , a book , a camera ,a aeroplane , a ship , a gun , a sheff cap , some expensive cloths and many other are seating in a classroom on benches and a teacher ... a teacher for forever teaching them ... a useless Alzebra ! 

Weekend

Freedom Writers Mood  - Exploring Mankind .

दगडात देव शोधणारे त्यांचं कुळच वेगळं , पण ह्या ब्रह्माण्डाच्या गदारोळात स्वतःला शोधून , शाबूत करून , स्थिरावुन ... शांत झालेले , त्यांचा एकच कुळ म्हणजे ‘व्याकुळ’ .  

काहीतरी बोलावं , काहीतरी करावं , काहीतरी लिहावं , काहीतरी वाचावं ... काहीच नाही करता आलं तरी ते व्याकुळ ... पण ... सगळं करून देखील २ वेळच्या भाकरीची भ्रांत असणारे पण शेवटी व्याकुळच !

सिरियल्स चालू असताना मध्ये मध्ये कसे ब्रेक असतात ना , तसे आपण पण आपल्या संसारात ब्रेक घेयला हवे . saturday आणि sunday ला कधी कधी आपण कसे नाव माहित नसलेला सिनेमा पाहत बसतो तसच सुट्टीच्या दिवशी कधी कधी नाव माहित नसलेल्या गावाला जाऊन स्वतःला विसरून स्वतःला नव्याने शोधायला गरजेचं असतं . 

एकटच कुठेतरी जाऊन मस्त भटकावं .  रोजची सवयी ची सिगरेट सोडून , हफाफता श्वास घेत , मिळेल त्याने कश आत बाहेर सोडत , शांततेच्या सुरांचा नवाच राग ऐकुन आपले कान आिण डोकं  बधिर करावं ... आईला !!!!! एका जुन्या मुरब्बी लेखकाच्या कादंबरी मध्ये शहरातुन खेडेगावात आलेल्या माणसाला जे जे जाणवावं ... तसं  काही तरी जाणवायला हवं  . 

दुपारच्या वेळी मोठ-मोठ्याल्या गवत पांघरलेल्या शांत काळ्या नांगरलेल्या जमिनीवर पाठ टेकवून वर दिसणारे ढगां मध्ये एखादं चित्र शोधावं , चेहेरा शोधावा , स्वतःला हरवून द्यावं ... अगदी पुस्तक वाचताना होता तसं . पण ,

कादंबर्यां मधले विचार , व्यक्तिचित्र , ठिकाणं . भेंचोद !  सगळे मला त्या ढगां कडे पाहताना दिसणाऱ्या आकृत्यां सारखे वाटतात . म्हणजे जरा वेळ पाहावं तर बेडूक , जरा वेळाने विदूषक , जरा वेळाने अजून काही अजून काही आणि अजून काही . तसच च्यायला ! म्हणजे लेखकाला जे लिहिलेलं असतं ते असुदे ! पण सगळं भेन्चोद वाचनाऱ्यावर अवलंबून असतं . 

दिसतंय वेगळं , समजतय वेगळं , आहे ते अजून वेगळं . म्हणजे ह्या शब्दांची आणि निसर्गाची दुनियाच फसवी म्हणायची . थोडक्यात सांगायचं तर ... कधी कधी त्या धावणाऱ्या ढगाला वाचावं लागतं  आणि पुस्तकातल्या किंवा कादंबरीतल्या कागदला चिकटलेल्या लहान लहान अक्षरां मधे चित्र दिसत आसतं . 

ह्या दुनियेत रोजच्या रोज किती येतात किती जातात  ? 

आणि च्यायला आपण मारायचं तर फक्त वेळेच्या आत मस्टर वर सही करण्यासाठी , आणि रुबाब असा की  भेन्चोद आपल्यापासून अडणार आहे . 

एवढं लक्ष्यात ठेवा आपल्या वाचून आपलच अडतं !

साला झंड  जिंदगी ! ती पण आपण जगतोय कोणासाठी ? संसारासाठी ? सिरियल्स पाहण्यासाठी ? ह्या तुसड्या समाजासाठी ? स्वप्नांसाठी की कडू सत्यासाठी ? 

आनंदात असताना ज्या व्यक्तीची , गोष्टीची आठवण येत नाही , ती दुय्यम ! दुःखात ज्याची उणीव भासते ती सर्वश्रेस्ट ! मग प्रथम जागा कोणाला ? आपल्यालाच आपणच प्रथम ! 

आअह्ह्ह्हह्ह  !

हाताला लाल मुंगी चावली आणि तो दचकून तंद्रीतला पूर्ण जागा झाला ! 

मोबाईल silent चा रिंगर वर केला !  SUNDAY 5:20 PM 

पांढऱ्या कपड्यांना चिकटलेली काळी माती झटकून ...जवळ च्या बाटलीतल्या उरलेल्या पाण्याने पाणी पिउन थोडा चेहेऱ्यावर मारून ...  गोरा ढोरांना बघत ...   गाडीच्या जवळ जात बिडी पेटवत ... गावच्या म्हाताऱ्या मंडळींना हाथ करून ... हे जन्मापासून म्हातारेच तर नसतील ना ? असा विचार करून झुर्क्या सरशी सोडत . 

स्वतःशीच बोलत ... 

चला घरी जायची वेळ झाली ... घरी जायला अजून 2 तास लागतील ... आईला औषध ,बायकोला मासे 

,पोरांना गोड-धोड ... निघण्या आधी गाडीची काच पुसून घेतो ... मस्त सावकाश घरी पोहचायचं आजुन दोन पेग ढकलायचे ... मिळेल ते गरम गरम खायचं अ्न झोपायचं ...  मस्त जागा आहे यार ...   मस्त मजा आ गया ... ! चला उद्या सोमवार ... 

P.S. -  Happy Reading . 

वाट - The wait

वाट - The wait 

Freedom Writer's Mood -  Exploring world of words . (Random Writing)

सिमेंट च्या जंगलात एवढी झाडं झाली आहेत की सगळ्याला एक कीड लागल्या प्रमाणे वाट लागली आहे . 

प्रत्येकाच्या आयुष्यात ‘वाट' हि पहावी तरी लागते नाहीतर लागलेली तरी असते . फक्त आपली ‘वाट’ लागण्याची वाट काही पहावी लागत नाही . 

काहीतरी करत असणाऱ्याला वाट पाहायला लागणं किंवा त्याची वाट लागणं ते चांगलं वाटत  नाही , पण जो काही करतच नाही त्याला कसली घाई असते काही कळत नाही ! 

ताटकळत बसणं फक्त माणसाच्या जन्माला आलय असं काही नाही , त्या समुद्राच्या लाटा देखील कोणाची वाट पाहत किनाऱ्यावर येर झाऱ्या घालत असतील कोणासठाऊक ?

पांढरे बर्फाळ डोंगर , हिरव्या झाडांच्या गालिच्या खाली शांत पहुडलेले डोंगर , मधेच त्यांना भेग पडावी तश्या दऱ्या ...त्यातून कोसळणारा धबधबा ... काय माहीत वाट बनवत कोणाला भेटायला चालला असेल . 

लहान बाळ शाळेतून आल्यावर त्याला बाईंनी काय शिकवलं हे त्याच्या आईला सांगायला जसा आसूसलेलं आसतं ... तसच हज्जारो ,लाखो झाडं  त्यांचं बालपण कसं होतं , ... ऐन बालपणी ... लहान छोकरे त्या वर चढून फळ तोडून खायची गोष्ट , तारुण्यात प्रेमी युगुलांनी त्यांच्या सावलीत केलेलं प्रेम ... पण माळीबुवांनी ,मालकांनी मला वाढवलं पण फळं मात्र दुसरेच खाऊन जातात ... आपल्या आजोबां च्या बोलण्यात येणार ‘त्या काळात’ ल्या प्रकारातल्या कितीतरी हकीकती सांगायला जंगलं ची जंगलं वाट पाहत आहेत . 

जगातली प्रत्येक गोष्ट अपूर्ण आहे . कारण ती पूर्णत्वाची वाट पाहत आहे  . आपला एक हि दिवस दुसऱ्याच्या संपर्कात ना येता पूर्णत्वाला गाठु शकत नाही , त्यामुळे प्रत्येक जण ,प्रत्येक गोष्ट गरजु आहे . गरज असल्या मुळे त्याला किंमत आहे ... किमती मुळे स्पर्धा आहे ... स्पर्धे मधे संधी आहे ...संधी मिळायला वाट पाहावी लागतेच ... कारण संधी म्हणजे वाट आहे ... स्वताला पूर्णत्वा कडे येण्याची . 

घडाळ्यात रुतलेल्या मुळांचं जबाबदाऱ्यांच्या बेडीं सोबत वाढणं  , घड्याळाच्या टिक टिक वर होणाऱ्या हालचाली , तहान, भूक ... सगळं काही ! दुसऱ्यासाठी थांबवा लागणारच ... पण 

स्वतःला स्वतःची वाट पाहायची वेळ देऊ नका ... स्वतःला ताटकळत ठेवायची वेळ येऊ देऊ नका . 

मी म्हणतो दुसऱ्याची  ‘ वाट ’ पाहत बसणं सोप्पं ... दुसऱ्याला ताटकळत ठेवणं अजून सोप्पं ... पण स्वतःच्या आयुष्याला ‘ ताटकळत ठेवुन वाटेला ’ लागू पर्यंत वाट पाहत बसणं फार वाट लावुन जातं  . 

कोणाची वाट पाहताना वाट लावून घेऊ नका ... मग ती वाट साध्या फालतु फडतूस माणसाकडून सही होण्यासाठी असो किंवा आपल्या आयुष्याला कलाटणी देणारी संधी असो ...कोणाची वाट पाहताना स्वताला शोधायचं , स्वतःशी बोलायचं , स्वतःला आवडतं ते करायचं . कारण आपल्या साठी ह्या जगातली सर्वात महत्वाची व्यक्ती असतो ती म्हणजे आपणच . 

नैसर्गिक जंगलं काय आणि सिमेंट चे जंगलं काय ... दोघं एकमेकांत वाट करू पाहत आहेत ... समतोल राहिला तर ... पूर्णत्व मिळू शकेल ... नाहीतर वाट लागेल ... तो पर्यंत आपण आपल्या शरीर पुरतं नाही तर मनापुरतं तरी पूर्ण होऊयात  !

Internship

There is nothing best and nothing worst than a Internship , its been 3 months in Forbes Marshall and still a half way to go . 

Getting selected through a proper interview was fun , from that exact moment 12 classmate were turned into collegues toghether . 

Departments like maintainance , fabrication , accounts , purchases , inspection , Research and devolopment were known but New project devolopment was something new to learn , this all were further detailed into steam system department (SSD) , Boilers , Thermodynamic Trap assembly (TDT) , Vendor park ... as because FM is a boiler , strainer , manifold , steam traps , separators and many more manufacturing company which is all related to water and steam line . We 12 were distributed in all various departments randomly (May Be) from first day itself on 15th june 2016 . 

Being in actual industry is fun , exciting , full of nervousness for all of us . Seeing all employees busy with thier work was pretty boring , but soon we were part of that work which was challenging . 

Have you seen movie Jurassic Park ? visitors in dinosaurs zoo ? 

we were in same condition , the vast spreaded industry with huge machines and large number of operators and we small innocents kids with just one order given to us all by our respective guides “ go and see everything ” . Mark my words readers they will tell you to see but ask “ what did you observe ? ”

FM has 3 or more plants in Pune itself . One at Kasarwadi , other at Pimpri and onther at Chakan . We all have to gather at Kasarwadi at 9am and bus took us to Chakan via Pimpri ... ( Daily scene ) . same while coming back at 5:30 pm from Chakan . 

I got inspection deparment . Before a customer or a Third Party Inspector (TPI) would visit to witness everything about a job ,   i was told to find , check , arrange , test jobs (if needed) or make documents regarding it and getting  Inspection Realese Note (IRN) . Because how many IRN we get is unit of how much we work .

First 20 or more days were worst my i phone tracker showed i walked around 10KM+ distance everyday just within company that to with heavy safety shoes and helmate on a head . 

Musters ,signs , calls , gate passes , documents , appointments , reportings , leave applications all became routine and after one month it was like a protein to us all . 

Being in canteen and gossiping about our guides was main thing while eating, though food is not that good and even the way things work were unknown to us earlier but now eveything is easy to do for us all . 

Wearing formal cloths sucks , talking formal i think is fake , but being normal is best ... i continued that . while having ‘Chai’ as refreshment with my guide i got to know what is his view about work . He said “ i need is work done not how you do it ” so i begane to take more time to do work but with less mistakes .

Files , emails , bunch of papers are most boring things to find something usefull from . But soo  my guide helped me in much ‘ Systematic way ’ . Working at Kasarwardi sometimes was fun and new to explore , which i get as a chance sometimes . 

you know ? not only Man(Human) talk but also Machines talk , because both need attention . My guide told to do work but operators told me how to do work,  how things work  ! Because tools are like words , when you need to work with machine . 

When you are in Industry you need to know Two languages,  one is language of management and another is language of machine . 

when Man and Machine talk they really need something from you . 

Because not only man but even machines are tested , aprooved certified and then placed , but though they may fail sometimes as humans do . 

If related with experience there is nothing best as internship  and being responsible but not concerned is nothing worst than a Internship. 

Still a half way to go ... i would say ... it should never go ! 

Awkward

नगरच्या नागरिकांचं नगर - पुणे , पुणे नगर इतक्या वेळा प्रवास झाला असेल , कि त्याचं आत्तापर्यंतच अंतर मोजलं गेलं तर पृथ्वीला २ वेळा तरी प्रदक्षिणा झालीच असेल . 

श्रीरामपूर हुन आलेल्या हिरव्या  ‘ जलद ’  गाड्या नगरच्या ताराकपूर बस स्टँड ला येताच  गाडीत शिरण्यासाठी होणाऱ्या गार्दी ला पाहून , काहीतरी खाता पडलेल्या गोड पदार्थाला लांबून लांबून येऊन चिकटलेल्या  मुंग्या कश्या पुढे नेतात तसच काहीसं बस फलाटा लागताना वाटतं . 

एकच जागा रिकामी राहिलेली असताना गाडी निघालीच होती ती परत थांबली आणि डाव्या बाजूला खिडकी जवळ बसलेल्या तेजश्री शेजारी एक पैलवान येऊन बसला . 

जुन्या स्टॅन्ड ला फक्त उतरला तो चालक आणि चढला तो हि तोच चालक  . आधीच बाकडं लहान त्यात रस्त्यातले खड्डे आणि वळणं वळणं त्यामुळे अंगचोरून बसावं लागलं ते पैलवाना ला , कारण तिकीट आधीच काढल्यामुळे , तेजश्री ला जागा राहण्याचं कारण नव्हतं , ती हेडफोन घालून गाणी ऐकतच झोपी गेलेली . 

कुठे मोकळी जागा आहे का ? पाहून झाल्यावर मुलीच्या बाजूला बहुदा पहिल्यांदाच बसलेला कावरा  झालेला पैलवान “ मॅडम उठता का ? ” तिला म्हणालाच ! दचकून उठून , तिने स्वतःला राग न येऊंदेता “  गाडी का थांबलीआहे ? जलद गाड्या थांबत नाहीत ना ?” सुज्ञ प्रवाश्या सुचतील ते प्रश्न तिने देखील केले ,  पण निष्फळ . 

“ एक काम कराल का ? ” पैलवान हिम्मत जोडून म्हणाला 

“ मी जागा बदलणार नाही आधीच सांगते , आणि  मला का उठवलत तुम्ही ? बाकीचे   प्रवासी कुठे गेलेत ? ” तेजश्री ने तोंडाची तोफ केली आणि शब्दांचे वार केले !

“ फक्त माझी बॅग इथे राहूद्या द्या , मी खाली जाऊन आलो ” नम्र पणे तो म्हणाला . 

“ एवढ्याच साठी तुम्ही मला उठवलं ? ” त्रासिक चेहेरा करून तिने परत प्रश्न केला !

“ अजून कोणाकडे  देणार ? सगळे उतरले बाकी झोपलेले ”

“ तंबाखु खाऊन येऊ नका मला उलटी येते ! ”असं म्हणुन केव्हाच मांडीवर पडलेले हेडफोन तिने परत कानात घातले “ मी तंबाखू खात नाही ” हे देखील तिने ऐकायलं नाही . 

ढाब्यावरून गाडी सुटणारच आणि परत पैलवान बस मध्ये चढू पर्यंत बस थांबवावी लागली . 

“ थँक यु ” पैलवान पिशवी सरकवून जागेवर बस ताना म्हणाला तरी तेजश्री च लक्ष नव्हतच . 

भूक माणसाला क्रूर ही  बनवते आणि कोमळ  सुद्धा , पैलवानाच्या हातातल्या वेफर्स च्या पाकिटात तेजश्री ने कधी हक्क मिळवला हे त्याला देखील कळालच नाही . दोघांचं तोंड आता खात ही होतं आणि बोलत ही होतं . 

“ पुण्याला काय विशेष मग आज ? ” पैलवानाने तिला विचारलं . 

“ बहिणीला दुसरी मुलगी झालीये तिला भेटायला ... तुमचं ? ” 

“ अरें वाह अभिनंदन ... माझं  काय कारण एवढा चांगला नाही ...  माझ्या बहीणीच पोर वारलं ” टायर च रस्त्याशी होणारं घर्षण , इंजिन चा आवाज , वेगाने वारं कापलं जाताना बनणारी शीळ , खिडक्यांचा खडखडाट ... एवढीच काय ती शांतते विरुद्ध होणार संघर्षाचा कोलाहल . 

पाणी पेयचं म्हणून बॅग काढाताना तेजश्री कडून पैलवानाला धक्का लागला आणि परत  पाण्याच्या बाटलीचं आदानप्रदान होताच परत संवाद सुरु झाला तेव्हा शिरूर मागे पडून बाराच  वेळ झाला होता , प्रवासाचा उत्तरार्ध सुरु झालेला . 

“ तुम्हाला वाटेल मी पिशवी घेऊन शकलो असतो , पण त्यात देवाची फोटो आहेत . ती सगळी कडे नाही नेता येत ” स्वतःशीच बोलल्या प्रमाणे तो तिला म्हणाला ”

“ कधी झालं निधन ? ”

“  आज पहाटे ! ... जन्म कधी झाला बाळाचा ? ”

“  आज पहाटे ! ”

“ एकच ठिकाण आहे आपलं पोहोचायचं पण प्रवास आणि कारण किती  विरुद्ध आहे ”

“ मी तुमची मनस्थिती समजू शकते , मी डॉक्टर आहे ... तुम्ही काय करता ? ”

“ सावका...  ” आणि अचानक वाघोलीच्या अडकलेली गाडी चा फायदा घेऊन एकाच दुचाकीवर तीन 

तेजश्री च्या शेजारच्या खिडकीत येऊन काही काही बोलु लागले आणि क्षणाचाही विलंब न करता पैलवानाने तिला बाजूला येईला सांगून तिची जागा घेतली आणि ते तिघे कुठच्या कुठे फरार झाले ... 

“ हराम खोर साले ” ... असे काहीसा पुटपुटत असताना तेजश्री ने “ थँक यु ” बोलल्याचं त्याला  ऐकू हि गेलं नाही !

पुण्यात शिरताना दोघांना कॉल येऊ लागले , दोघांच्यातला संवाद परस्पर विरोधी होता . 

 

पुण्याला उतरताच वारुळात पाणी शिरल्यावर जश्या मुंग्या बाहेर पडतात तशेच प्रवासी बस मधून बाहेर पडतात . प्रत्येकाचा वेगळा प्रवास सुरु होतो  ... कोणाला कोणीतरी घेयला येत ... किणी कोणी स्वतःच वाटेला लागतं ... कोणी आपल्या वाटेला येऊ  काळजी घेतं ... प्रवासी मग सहप्रवासी मग  अनोळखी , हे रस्त्यापुरतं नाही , जन्मा जन्मा च आहे ! 

जिथे तेजश्री जगात आलेला नवं नाजूक बाळ खांद्यावर घेऊन खुश असेल तिथे पैलवान कुठेतरी अश्याच कोणत्यातरी हॉस्पिटल मधून आपल्या खांद्यावर एक शव वाहून नेत  असेल ... आणी नेमक्या ह्याच आवस्थेत दोघांनी एकमेकांना पाहिलं ! 

ज्या गोष्टी खरंच सोडून देयच्या असतात त्या Awkward .  

फोटो

फोटो

शेजारीण (थेट स्वयंपाक घरात शिरुन) - काय ग तुझा मुलगा किती वर्षाचा ? 

 ती - आठ वर्षाचा  ... का ग ?

शेजारीण - अगं बघ तो कसा जोरात गाडी चालवतोय ( स्वयंपाक घरातल्या खिडकीतून तो गाडी चालवताना दिसत होता )   त्याला आवर घाल ... 

ती - अगं त्याला ना जन्मापासून गाड्यांची भारी हौस ... (मोहरीत हाथ धुवून ) थांब तुला ना त्याचे  फोटोच दाखवते ... सगळे गाड्यां सोबतचेच आहेत ... म्हणजे खेळण्यातल्याच त्या पण गाड्याच ना ! 

शेजारीण -  आत्ता चालवतोय ती तर खेळण्यातली  नाहीये ना पण ... सायकल चालवायचं वय आहे त्याचं ... कश्याला उगाच जीवाशी खेळ स्वतःच्या आणि दुसऱ्याच्याही ? 

ती - नको काळजी करू ग ...  घरात गाड्यांची  कमी नाहीये त्यामुळे चालवतो ... चांगली चालवतो आणि मदतही होते घरात . 

(शेजारीण बाई काही तरी काम काढून  निसटते कारण ‘तिचं’ ऐकण्यात काही तथ्य नव्हतं !)

आणि काही दिवसांनी तिच्या मुलाच्या नवव्या वाढदिवसाच्या दुसऱ्या दिवशी पेपर मध्ये तिच्या मुलाचा अपघातात चेंदामेंदा झालेल्या गाडी सोबतचा  शेवटचा फोटो येतो , तेव्हा शेजारीण तिच्याकडे सावरायला आणि मदत म्हणून परत तिच्या कडे जाते, पण ‘ती’ नजर  स्वयंपाक घरातल्या खिडकीतून बाहेर टाकते  , तिला सगळा संवाद आठवतो आणि तिला रडणं आवरता येत नाही ,कारण ती आता कुठेही पाहते  तरी तिला दिसतो तो तिच्या मुलाचा शेवटचा फोटोच ! 

लेखक - दुर्गेश विवेक निसळ

           (Freedom Writer)

             9049434370

P.S. - 25th post to the blog,

          Silver Jublee it is now !

          3k+ Pageviews 

          yet just  Half way 

           Thank you Readers 

          Good Work Durgya 

          This calls for a party now !

Teacher's

Freedom Writer's Mood - Jo bhi likhunga sach likhunga ... nahi to bhi likhunga ! 

स्वतातला विद्यार्थी मेलाय असं समजुन .नावाच्या आणि आडनावाच्या मागे ‘ Sir ’ लावून घेणारे ,बरेच भेटले पण अजून काही ... नावाच्याही आधी ‘Sir’ उपाधी मिळालेले कोणी आयुष्यात भेटले नसल्याची खंत मला अजून आहे . 

शाळेत असताना पासुन मला काय काय वाटतं हे आज मी निर्भीड पणे बोलणार आहे . 

शाळेचा वर्ग ही फळाची पेटी  , त्यात शिकणारी मुलं म्हणजे बटाटी आणि त्यांना शिकवणारा शिक्षक म्हणजे आंबा , असली शाळा म्हणजे भाजीने भरलेलं पोतं  होतं  म्हणून सांगतो , आणि “ पेटीतला एक सडका आंबा पूर्ण फळाच्या पेटीला नासून टाकतो ” ह्या म्हणीच्या कलमातील रस कळाला तो शाळाच्या सुटल्या नंतर (उशीरच झाला).

ना शाळा ना शिक्षक ना शिक्षण काहीच बदलू शकलो नाही . शाळेपर्यंत खेळाचे तास हेरून त्यात अभ्यासक्रम पूर्ण करून , खुशाल सुट्टीवर जाणारे शिक्षक , अचानक कॉलेजात नाहीशेच झाले . पण कॉलेजात आल्यावर मात्र खेळ खेळले जातात ते निराळेच , ते कुठून शिकावे लागत नाही . काखा वर करणारे, पण खाली पडलेला खडु न उचलणारे शिक्षक पहील्यांदा दिसले ते इथेच .

‘ शिक्षक हा पेशा मी आवडीने निवडलेला आहे ' असं कोणाकडून मी ऐकलं नाही आणि भक्कम पगारा मुळे ‘ नाईलाज म्हणून करतोय  ’ असं देखील बोलताना ऐकलं नाहीये . विद्यार्थी आणि शिक्षकांत मैत्रीचा पूल निर्माण होण्याच्या आधीच ह्या अश्या शिक्षण पद्धती मुळे तो केव्हाच भीतीच्या दरारा वाढल्याने दरीत(खुन्नस मध्ये)  वाहुन गेला ...  . 

‘आता मी हुशार असतो तर का शिकलो असतो तुमच्याकडून ?’ असा प्रश्न मी शाळा ,कॉलेज ,इतर कुठेही मला शिक्षकांनी उत्तर देयला उभं केलं  की विचारायचो ...पण स्वतःलाच  ते हि मनातच ! 

कोणा शिक्षकाचं नाव घ्यावं आणि कौतुक करावं असं मला अजून पर्यंत कोणी भेटलच नाही असं मी दुर्दैवाने पण प्रामाणिक राहून सांगतो . तसं मी सुद्धा कोणाच्या तोंडातून माझ्यासाठी चांगले शब्द निघतील अशी भाभडी अपेक्शा ठेवणार नाही कारण तसा मी विदयार्थी देखील नाही ! दोघांना प्रगतीची गरज आहे ! 

तर मग म्हणलं खोटं खोटं गोड बोलण्यापेक्षा , कडू असलं तरी खरच लिहुयात !

तुमचं काय चुकलं नाही बघा मास्तरांनो , तुम्ही बसलात चिकटुन तया पुस्तकास फाटक्या , त्याच यत्तेत शिकवत पोरांना ,विद्यार्थीच राहुन पोरं मिळवतात दुसऱ्या देशाची कोरी कोरी नोट ... हातावर छडी मारल्यावर तात्पुरत्या वळा सारखे उमटता तुम्ही मास्तर , नवा तास चालु झाला कि फळ्यावरच्या अक्षरा सारखे पुसले जातात तुम्ही , कधी तुम्ही आईने केलेल्या लहानपणीच्या संस्कारान सारखे आठवणीत राहा ना ! 

मास्तरांनी नाही पण पुस्तकांनी , चुकांनी ,मैत्रीने आणि अनुभवाने बरच शिकवलं . त्यातून खूप काही नाही बारका आत्ता पर्यंत एवढच कळलं तुम्हाला  किंवा कोणाला आठवून चिडण्या पेक्षा ... 

गोष्टी वेळेवर आठवल्या की फक्त परीक्षा पास होता येतात , पण गोष्टी वेळेवर विसरता आल्या की आयुष्यात पास होता येतं !

आयुष्याचीच शाळा झालीये  , खूप दिवसां नंतर ‘फ्रीडम रायटर’ नावाला शोभेल अस लिहिलंय ! 

P.S. - Happy TEACHER's Day 

P.P.S. - Dont get Drunk and Drive 

Reality and my diary

When you are out of a dream and when i close my diary after daily writing ... only thing we come across together is  REALITY !


Hi readers 
You know only thing about yourself in this world is Reality !
Thank you

Freedom Writer's Mood - Bored / frustated / doesnt matter 

Well freedom Writer never lives his dreams , he lives his diary ... for many who requested to see a glance of my diary ! 

here it is !

Diary from 24th August to 28th august 2016 

Well well Well ... i am a bird with no wings but with two feathers  ... one is mother and another is father ... is it sufficient to fly ? 

Some people need people ... some people need not many but some people ... some people need only someone ... but some people need only themselves ... which kind are you ? 

i never think about how i will survive ... i just have plans towards/about my death (natural) ...  why some see it as wierd thing ? 

There is tension  to everyone but then tension gets our attention which is distructive ... so being busy at work you like is bliss !

when you get egnored ... just go to the mirror ... after a hour or more ... you get to know ... you cant ignore you !

Alcohol is medicine manysay !  but no one is seem to be interested / courageous / genuine / loyal  to know what is reason behind having that medicine ... means in simple words ... no one wants to know the pain ! 

i like to be gathered with friends (good one) but i make sure i am getting enough time for myself ... i want a camera to follow me ... a cegerrate in left hand  ... a jaguar to get out from ... a applaud for my writing ... a big amount check for my poem ... but but but ... i will need sleep ... which i cant buy ! 

When you are out of a dream and when i close my diary after daily writing... only thing we both come across together is  REALITY !

from last 4 days i dint write my diary ... many of readers wanted to read my diary ... not a total i can share with you ... but a little one ! 

आज्जी ची डायरी

लहानपणी तिच्या हाताला हत्ती , घोडे , मोबाईल , बाहुल्या , पैसे काहीही लागायचं ते ती फ्लॅट च्या खिडकीतून खाली फेकून देयची , खाली खेळणाऱ्या पोरांना तर सवयच लागली होती , कोणतंही खेळणं खाली पडलेलं दिसलं की ते आणुन देयचे , किंवा तिच्या बाबाला आणावं लागत असे , पण तिची आई मात्र शिस्तशिर ,सगळ्या गोष्टी जिथल्या तिथे . त्या लहान पोरीने पण कधी आई च अनुकरण करून सगळं नीट नेटकं ठेवायला सुरुवात केली समजलंच नाही . 

लहान आहे तरी ती सगळं खाते ,पण फक्त शाळेत , घरात सगळे नखरे असतात .आजकालच्या मुलांना पोलीसा चा धाक दाखवण्यात काही अर्थ नाही , “ अ ग त्या पोलीसा ची ढेरी बघ कशी सुटली आहे मेथी ची भाजी खाऊन खाऊन ” असा काहीतरी निरागस युक्तिवाद लढवुन नावडती भाजी खायचं टाळते . 

‘ बाब्बा - आई  ’ शिकणारे बोबडे बोल कधी नकळत 

-“ आई ही कोण आहे ग फोटो मध्ये ? ”

-“ काय सांगतेस आई तुच आहेस ? इय्यो ! तुमच्या लग्नाचे फोटो आहेत का हे ...तू ह्या मोबाईल मधून फोटो काढलेले का ?  अ ग तुझ्या शेजारी हा कोण माणूस उभा आहे ग ?”

-“ हा आपला बाबा आहे ?बाबो !  मी तेर ओळखूच नाही शकले !”

- “ आई पण माझा एकही फोटो नाहीये मी कुठे होते ? ” 

अशे प्रश्न विचारून वकील आणि शिक्षक पेश्याला लाजवतील अशी निरूत्तर परिस्तिथी निर्माण करतात . 

पाहुणे आले की .आवाज अनोळखी म्हणून त्यांना ती दाराबाहेर तिष्ठत ठेवते ओळख पटली कि आत घेते ,  त्यांना पाणी देते . शाळेत शिकवलेली इंग्रजीतली कवीता म्हणून दाखवते , टी .व्ही वर चालू असेल त्या गाण्यावर नाचून दाखवते . पण ते निघताना त्यांचे पायापडून आशीर्वाद हि घेते . 

स्वता भातुकलीचा खेळ खेळते पण पाळण्यातील लहान भाऊ रडायला लागला कि “ आई त्याला भूक लागली आहे ” हे मातृत्व तिला कुठून आलय देव जाणे . 

तिला हवी ती सिरीयल एकटीच पाहत बसते , हातात मोबाईल लागतो , जेवताना गाणी ऐकायला आवडतात , तिचा बाबा बाहेरगावी गेला असेल तर skype करते , “ आजीला technology मधलं काहीच कळत नाही ” म्हणून माझी तक्रार आई कडे करते . पण आईंने तिची तक्रार केली कि स्वारी माझ्या कडेच येते . 

गृहपाठ , खेळ , दंगा - मस्ती , मित्र मैत्रिणी , आई - बाबा येण्याच्या वेळा , चांगला अभ्यास , चांगले मार्क्स , सगळं लागतं हे सगळं कसकाय हा लहान जीव सांभाळतो काय माहित ? 

घरट्यातील हे पिल्लू कधीतरी पंख फुटतील तेच स्वप्नां मागे उडायला लागेल , चिव- चिव करणारी आमच्या घरातली ही चिमणी कधीतरी कोणत्या तरी चिमणरावांच्या घरची कधी लक्ष्मी होईल ते कळणारच नाही ! 

“ सॉरी पापा ”

कोणत्याही कादंबरीला लाजवेल असा रविवार  , समोर पाऊस , कानात किशोर कुमार , हातात आवडत्या लेखकाचं पुस्तक , पण  इतकं छान बघवत नाही नशीब लिहिणाऱ्या लेखकाला , अचानक तिचा कॉल आला , कोणत्याही तंद्रीतुन बाहेर पडणं जितकं भयानक ,तसच तिचा आवाजही घाबरा ,रडका खोल बुडाला होता ,आत्ता २ तासा पूर्वी तर बोलणं झालेलं आमचं , काही भांडण झालेलं नव्हतं , पण आत्ता ती तोंडून फक्त हुंदके देत “सॉरी पापा ” म्हणुन फक्त भय निर्माण करत होतं  ‘ तुझी अाज्जी कुठंय तिला बोलायला दे ’ ‘ आई काही बोलली का ? कोणी पोराने कॉलेज मध्ये त्रास दिला का ?’ ‘मघाशी तर तू नीट बोलत होतीस आता काय झालं ?’ ‘आज्जी ला तर काही नाही ना झालं ? ’ उत्तर नाहीच, प्रश्न वाया जात होते मिळत होते ते हुंदके आणि एकच वाक्य “ सॉरी पापा ” , ह्याचा काय अर्थ आता ? ह्या एका नव्या कोड्याने , तोच पाऊस नकोसा झाला , ते पुस्तक निरर्थक झालं , किशोर कुमार ऐकवा वाटत नव्हता , मी मुंबईत , तिची आई दिल्लीला , ती बँगलोर ला , परिवार तीघांचाच पण हा ट्रायपॉड अस्ताव्यस्त पसरलेला , सासूबाई कुठे कडमडल्या असतील ह्या विचारात असतानाच ,  म्हातारीला तर काही नसेल ना झालं हा विचार डोक्यात येणं साजेसं , दोघी म्हणजे दोन टोकं  एक तारुण्यात झेपावलेली आणि दुसरी म्हातारपणात पडलेली खरतर,  दोघीं ची काळजी घेणारा कोणीतरी हवं , वर सासूबाई ने , कोणत्याही वयातील स्त्री ने करावा ते केलंच , मोबाईल वर केलेला कॉल उचलला नाही , मुलीचे हुंदके आणि सॉरी पापा ऐकत मी मात्र जगभरातले apps वापरून रिक्षा , मग टॅक्सी मग विमान तिकीट आरक्षीत करून पुढील ५ तासात बंगलोर गाठलं , दार वाजवलं , दार उघडलं तर ते माझ्या बायकोने ‘ तुझं  माझ्यावर प्रेम नाहीये बिलकुल , मुलगी नुसती रडते आहे  पण साधा कॉल ही केला नाहीस !’ तिने वेगळाच सूर लावला , ‘ सॉरी मी विसरलो , काय भानगड काय आहे पण ? आणि तू केव्हा आलीस ?’ नवरा आणि बाप  दोन्ही नात्याने घराच्या उंबर्यातच प्रश्न विचारले पण समोरून खूप लोकांचा गलका एकदम समोर येऊन “हैप्पी मॅरेज एनिवर्सरी ” ओरडला , म्हणजे हा सगळा बनाव होता ,  राग येत होता , पण प्रसंग एखाद्या कादंबरीला लाजवेल असाच होता , बायकोच्या मिठीतुन सुटत , सासूच्या पायापडलो , तिने माझे कान धरले “ लग्नाचा वाढदिवस विसरतोस नालायका ? ” खूप नातेवाईक होते सर्वांना एकत्र बघून डोळे भरून आले ,  समोर अली ती माझी मुलगी तेजश्री , खोटं खोटं रडत म्हणाली “ सॉरी पापा ” मग हसू लागली मला येऊन बिलगली ,आता माझा ‘राग’ ‘गार’ झाला ,थोड्या वेळाने . बायकोला आणि मला मोकळीक मिळाली ,तेव्हा मी देखील कोटाच्या आतल्या खिश्यात लपवुन ठेवलेला गुलाब ... तिला दिला ,बायको नव्या नवरी प्रमाणे लाजली , मला देखील आजचा दिवस लक्ष्यात होता बघून गहिवरून आलं , हातात ला गुलाब तिच्या डोक्याच्या केसां मध्ये माळणार ,तेवढ्यात  , दार उघडून तेजश्री ने परत भ्याड हल्ला केला , आमचा ‘त्या’ पोझ मध्ये फोटो काढला आणि खट्याळ पने आम्हाला एकांत देऊन जाताना परत म्हणाली “ सॉरी पापा ” .

कश्मीर

हा मे २ बार कश्मीर हो आया हु , गुरुर इसी बात का है , जिंदा लौट के आया हु काफी बदल कर !

पहली बार रेल से गया तो २ दिन लगे थे झेलम में अहमदनगर से जम्मू तक और दूसरी बार बस २ घंटे लगे थे हवाई जहाज में , पुणे से दिल्ली १ घंटा और दिल्ली से श्रीनगर एक घंटा। 

पहली बार गए थे रेल से तब , कटरा  उतरे थे सुबह के वक्त , माँ वैष्ण्व देवी का पहाड़ दिखा , अच्छा लगा था।  दिनभर फिर खाना खाने के बाद मोहल्लो से जब रपट चल रही थी बाजार में  तोह कही से भी माता के पहाड़ के साथ आँखमिचोली हुआ करती थी। 

रात को निकले फिर हम दर्शन करने uमाता के ख़च्चर पर, ऊपर से शहर का नजारा काफी न्यारा था , जैसे सोने चांदी टुकड़े गिरे हो लॉन पर और स्ट्रीट लाइट के रौशनी में वे चमक रहे थे , पूरा शहर जैसे सोना चांदी से बना चमक रहा था !

दर्शन अच्छे हुए के , दूसरी बार आया तो कटरा में गया ही नहीं ! माता का बुलावा न  था !

तो जब दूसरी बार गया था हवाई जहाज से ,

झुकी नजरो से , बादल देख रहा था 

और होटो पे एक मुस्कान थी 

हसी तोह तब फूटी  मेरी चौंक कर 

जब पापा ने कहा बादल नहीं है वो बर्फ है बर्फ !

ऐसा था मेरा प्लेन और बर्फ से जिंदगी में पहिली बार रूबरू होने का तजुर्बा ! श्रीनगर में बादल , बारिश , बर्फ , कोहरा , ठंड सब ने एकसाथ स्वागत किया था और आखिर तक साथ नहीं छोड़ा हमारा। जो पहली यात्रा में नहीं था !

सबसे हैरतअंगेज चीज वो थी की हमारी गाड़ी के ड्राइवर का नाम गुलज़ार था , हमारा सफर भी वहीं पे गुलजार हो गया !

हाऊस बोट में न रहकर हमने होटल में ही रहना पसंद किया , दोनों वक्त ! पिछली बार में , माँ  ,पापा तीनों ही आए  थे , इसबार कलवाणी , जोशी और तीन , सब मिलकर ९ थे !

टुरिष्ट जो देखते है वो हमने पिछली बार भी देखा था , पर इस बार बर्फ हमारा पीछे पीछे अनोखा कश्मीर दिखा रही थी ! रुई के गोडाऊन से सफर चल रहा था हमारा , पुरे शहर से। 

चेश्मशाही देखी , जो पहले  झरना  हुआ  करता था , अब एक गार्डन है , वहाँ  का पानी सबसे शुद्ध और मीठा माना जाता है !

मुग़ल गार्डन,शालीमार गार्डन जो दल सरोवर के किनारे बसे है। वहाँसे हाऊस बोट्स और शिकारो का नजारा काफी लुभाता है !

परिमहल देखा , ट्यूलिप  देखा , और एक झील है थोड़ा दूर  है श्रीनगर से , ‘जन्नत का टुकड़ा' केहेते है उसे, वो भी देखा ! सब में काफी अलगपन था , समानता  थी तो वो की ’मिकी माउस ' का मुखड़ा याद है ? उस तरह दिखने वाले काफी रंगो के फुल थे वहाँ , कुछ लुभाते थे कुछ डराते थे ! शालीमार गार्डन की तस्वीर , 

भारत के १० रुपये के नोट पर भी छपी हुई है , इतना वो मश्हूर है !

खीर माता के दर्शन किये , हजरतबल दर्गा  पर सजदा भी किया । श्रीनगर तोह इतना घुमा गुलज़ारजी के साथ , मुर्गे - बकरे - कबाब - बीफ - गोस्त  सब चखे .. रास्ते वाले और मेहेंगे भी , अच्छे थे ! केसर , शॉल , स्कार्फ , जैकेट , एपल्स , बैट के दुकान , कारखाने , खेत , खलियान  देखे , कही कही गुलज़ार जी हमने कुछ खरीदना ही चाहिए कह कर अड़ जाते थे , खुदके साथ अपनों के भी पेट भर ते थे !

श्रीनगर में लाल चौक से निकलकर भी घूम आता ,औरते काला बुरखा पहने थी ,  कश्मीर भी कुछ ऐसाही लगा मुझे , जैसे सफ़ेद बर्फ का बुरखा पेहेने हो ! भारतीय सैनिक हर तरफ बंदूक धरे खड़े थे , नुकीली नजरो से सबको  देखते ,  कही बम न फूटे , कही दंगले न भड़के , जैसे पूरा शहर अंदर से झुलस रहा है पर चेहरा से ढका है !

सोनमर्ग - गुलमर्ग में गया तो , सब पहचान का लग रहा था ,  देखा था और कई बार फिल्मो  दिखा था !

गरम चॉकलेट पे ठंडा व्हॅनिला डाला हो तो जो दिखेगा , वैसेही कुछ , सारे बर्फीले पहाड़ नजर आ रहे थे ! वहाँ के लोग भी वैसे  दीखते है , बिना बटन वाला शर्ट पहने देखो कभी  किसीको !

चिनार के झाड़ तो , ढलान पर से  धीरे धीरे उतरने वाले गड़रिये लगते थे ! 

पहाड़ी लोग खुदको हिंदुस्तानी नहीं समझते, स्कीइंग करना सीखते वक्त , ‘तुम हिंदुस्तानी बहुत डरपोक हो ’ ऐसा कश्मीरी लहेजे में चिढाते है सभी को ! तब पता चलता है , कश्मीर हमेशा सुर्खियों मे क्यों रहता है !

पहाड़ों पर भारी बर्फ़बारी में , कही दूर एक हरा पत्ता दीखता था , बादमे पता चला , वो हरा पत्ता , भारतीय सैनिक है , जो हराभरा कश्मीर ,‘ हरे ’ पाकिस्तान से दूर रख रहा है !

बीचमे ही एक दिन सुरज निकला था , तब हम गुलमर्ग में थे , पर सारा कश्मीर पिघल रहा था उसदिन , छप्परों पर जमा हुआ बर्फ थप्प से गिरता था , जैसे कोई बच्चा बर्फ के गोले बनाकर फेक रहा  है , कभी निशाना लगता था , कभी कोई बच जाता ! 

बर्फ में खेले हम सब , तस्वीरें पता नहीं , PC में किस फोल्डर में रखे थे भूल गया हु , शायद वो बर्फीली तस्वीरे  जम गयी होगी अबतक !

कभी यादो का सूरज निकलता है मन में तो काम से पिघल कर , कश्मीर मे बेह जाता हु , पहाड़ों पर चढ़ कर, मुह खोल कर ताजा ताजा बर्फ खाने लगता हु !