Rain rain

ओळख
............................................................................
इतकी  वाट पहायला
लावणाऱ्या पावसाचा
थाट काही वेगळा असतो...
कारण पब्लिकली पडणारा पाऊस
आपल्याला पर्सनली चांगलाच ओळखत असतो


तो काही वेळेवर येऊन,
दिवसभर घाम गाळून
सातच्या आत जाणारा सूर्य नव्हे

सिजन आला की नित्य नियमाने
 सर्दी, खोकला, ताप वाटून जाणारी थंडी नव्हे

या पावसाचा वेगळाच कारभार सारा...
कधीही येतो ऑनलाईन
कधीही ऑफलाईन जातो
कधी डोकावतो दिवाळीत
कधी संक्रांतीत भेटतो.

खोडकर आहे हो मेला...
ठाऊक आहेत त्याला
आपल्या ऑफिसला जायला वेळा
माहित आहेत त्याला कधी आपण
छत्री आणि रेनकोट विसरतो
कारण पब्लिकली पडणारा पाऊस
आपल्याला पर्सनली चांगलाच ओळखत असतो

जेव्हा outdoor, onfield काम निघतात
तेव्हा हा होतो गायब...
आपल्या घरी परताय च्या वेळी
मात्र हा होतो खलनायक...

गाडी पुसायचं कापड
जसं होत नाहीस
तसाच हा अचानक
हरवून बसतो...

भामटा आहे पाऊस करतो भेदभाव
श्रीमंतांच्या घराचा ओलांडत नाही उंबरठा...
आणि गरिबाच घर मात्र सोडतच नाही
ना कसलेच नाद त्याला ना कसलीच हाव...
शेतकऱ्यांच्या जीवाचा मात्र रंगतो डाव

कसाही वागला तरी, आपलाच वाटतो
हा खेळ मात्र त्यालाच जमतो
कारण पब्लिकली पडणारा पाऊस
आपल्याला पर्सनली चांगलाच ओळखत असतो
– दुर्गेश निसळ

(शब्द्यात्री- या कार्यक्रमात 27/7/19 रोजी  सादर केलेली कविता)

Follow us on -
Instagram - @shabdayatri
Facebook - shabdayatri



New Show Coming Soon...

************************************

Bookaholic

अगर शराब पिने वाले को शराबी कहते है... तो किताबो को पढ़ने वाले पागल को 'किताबी' क्यों नहीं?

किताबियत

जब घर पर पढ़ने खातिर 
किताब न हो... 
तो लगता है जैसे आखिर 
माँ घर पर आयी नहीं...

फिर अनजान चीजों को ढूंढ़कर
बेमंज़िल टहलकर
फिर पढ़ लेता हु.... 
बासी ठंडा अखबार 
सुबह जो थी जल्दी बड़ी... 
पढ़कर अखबार लगता है जैसे
खा लिए नूडल्स मैदे के   
पर पेट अभीभी भरा नहीं

पुरानी जो किताबे 
अब जिनमे मुझे दिलचस्पी रही नहीं 
नहीं बची है कहानी उनमे 
लगती है जैसे खाली 
बोतलें है शराबकी

अब पढ़ने की प्यास कहो 
या कहो भूक शब्दों की... या ये है लत मेरी।
जल्द थमा दो किताबे हाथो में मेरे 
नहीं तो मुझसे कोई बुरा नहीं

चढ़ गयी है रात अब 
मदिरालय है भरे हुए... 
ग्रंथालयो में लगा है ताला
...  पापा की लायब्ररी से 
चुराली एक किताब मैंने 
पढ़लिया मैना अफ़साना
अब शांत लग रहा है... 
माँ की आहट आ रही सुनाई

अब रख देता हूँ किताब 
जहाँ से थी उठाई
किसी अपनों या दुश्मनो को भी 
ये लत ना लगे कभी ...
की कोई उसे कहे... ए किताबी...  ए किताबी!

- दुर्गेश