समुद्र , सिरिअल्स आणि संसार

Freedom Writer's mood - Sailor 

' आयुष्य एक समुद्र आहे … आपण एक जहाज  … एक किनारा आपली  सुरवात आहे  … दुसरा किनारा आपला अंत आहे  … सुर्य मात्र सिरिअल आहे …  येत असतो जात असतो … आपण असलो तरी तो असणार … आपण नसलो तरी तो असणार … दुसर्या कडे इतका पहिल्याने स्वताकडे दुर्लक्ष  होणारच न  ? '



समुद्र हा माझा आवडता विषय आणि ठिकाण … अथांग , प्रचंड , अवाढव्य असला तरी … त्यावर कोणी काही लिहायला सांगितल की … चिमुटभर शब्द देखील किनाऱ्यावरच्या रेती प्रमाणे मुठीत टिकत नाहीत …  की … कागदाच्या किनाऱ्यावर शब्द उमटलेच तर … नवीन येणाऱ्या समुद्रा विषयीच्या विचारांच्या लाटा … हाच समुद्र जुन्या साफ करून जातो !
समोर तो सुर्य … रोजचा लपंडाव एकटाच खेळत असतो  ,रंगांची उधळण वैगरे त्याला काही माहित ही नाही … चंद्र समुद्राला खेळवत असतो … कोणाच्या साठी न थांबणारा समुद्र मात्र … मला माहिती आहे … माझ्याच साठी त्या किनार्यावर येरझार्या घालत असतो …

 सिरिअल्स म्हणल  तर  Sherlock आणि friends सोडल्या तर मी कोणतीही सिरीअल पूर्ण पाहिलेली नाही … आणि  पाहणार पण नाही .  रोग किंवा लागण  लागावी तशी सध्याची परिस्तिति आहे … एक झाली  की  दुसरी मग तिसरी  हि सिरिअल्स ची लाट  वाढतच चालली आहे  … जंगलातून प्राणी पळवून … सापळ्यात अडकवावे … तेव्हा जशी अशांती पसरवली जाते … त्याच प्रमाणे  …  मनाची शांतता पळवून लावली जात आहे . शंख , शिंपल्यां प्रमाणे अश्या खुप देखाव्याच्या गोष्टी आहेत ज्या  सीरियल्स आपल्याला देतात  .  सिरिअल्सच्या समुद्रात  भरती आली आहे आणि ते खारे पाणी संसारात शिरत आहे  ,त्यात  आपला वेळ बुडत चालला आहे … तरीहि श्वास घेयचा उसंत नाही … ही  एक तक्रार होऊन बसली आहे !


संसार समुद्र म्हणजे …  पोहोता येत नसलं तरी उडी मारावी लागते , पोहोता येत असलं तर प्रवास काही खूप सोप्पा नसतो . किनाऱ्या वर  घरं बनवावे … सावलीत झोपाळ्यावर … पडून रहावं …निवांत आयुष्य जगावं ! … पण  त्याच किनाऱ्यावरची रेत … काही काळाने टोचू लागते … जबाबदारी सारखी चिकटून बसते … मग मात्र संसाराच्या समुद्रात उडी मारावीच लागते … मग कधी कधी मनोरंजनासाठी सिरिअल्स पहाव्यात … आपल्या लहानपणी च्या त्या समुद्र किनारी पुन्हा येऊन बसाव … पण घटकाभरच … कष्ट करायचे  म्हणजे घाम आणि मासे खायचे म्हणल्यावर मासोळी चा वास सहन करावाच लगणार … त्या पासून लांब जाऊन  जमणार नाही !



आयुष्य एक समुद्र आहे … आपण एक जहाज  … एक किनारा आपली  सुरवात आहे  … दुसरा किनारा आपला अंत आहे  … सुर्य मात्र सिरिअल आहे …  येत असतो जात असतो … आपण असलो तरी तो असणार … आपण नसलो तरी तो असणार … दुसर्या कडे इतका पहिल्याने स्वताकडे दुर्लक्ष होणारच न  ?