आज्जी ची डायरी

लहानपणी तिच्या हाताला हत्ती , घोडे , मोबाईल , बाहुल्या , पैसे काहीही लागायचं ते ती फ्लॅट च्या खिडकीतून खाली फेकून देयची , खाली खेळणाऱ्या पोरांना तर सवयच लागली होती , कोणतंही खेळणं खाली पडलेलं दिसलं की ते आणुन देयचे , किंवा तिच्या बाबाला आणावं लागत असे , पण तिची आई मात्र शिस्तशिर ,सगळ्या गोष्टी जिथल्या तिथे . त्या लहान पोरीने पण कधी आई च अनुकरण करून सगळं नीट नेटकं ठेवायला सुरुवात केली समजलंच नाही . 

लहान आहे तरी ती सगळं खाते ,पण फक्त शाळेत , घरात सगळे नखरे असतात .आजकालच्या मुलांना पोलीसा चा धाक दाखवण्यात काही अर्थ नाही , “ अ ग त्या पोलीसा ची ढेरी बघ कशी सुटली आहे मेथी ची भाजी खाऊन खाऊन ” असा काहीतरी निरागस युक्तिवाद लढवुन नावडती भाजी खायचं टाळते . 

‘ बाब्बा - आई  ’ शिकणारे बोबडे बोल कधी नकळत 

-“ आई ही कोण आहे ग फोटो मध्ये ? ”

-“ काय सांगतेस आई तुच आहेस ? इय्यो ! तुमच्या लग्नाचे फोटो आहेत का हे ...तू ह्या मोबाईल मधून फोटो काढलेले का ?  अ ग तुझ्या शेजारी हा कोण माणूस उभा आहे ग ?”

-“ हा आपला बाबा आहे ?बाबो !  मी तेर ओळखूच नाही शकले !”

- “ आई पण माझा एकही फोटो नाहीये मी कुठे होते ? ” 

अशे प्रश्न विचारून वकील आणि शिक्षक पेश्याला लाजवतील अशी निरूत्तर परिस्तिथी निर्माण करतात . 

पाहुणे आले की .आवाज अनोळखी म्हणून त्यांना ती दाराबाहेर तिष्ठत ठेवते ओळख पटली कि आत घेते ,  त्यांना पाणी देते . शाळेत शिकवलेली इंग्रजीतली कवीता म्हणून दाखवते , टी .व्ही वर चालू असेल त्या गाण्यावर नाचून दाखवते . पण ते निघताना त्यांचे पायापडून आशीर्वाद हि घेते . 

स्वता भातुकलीचा खेळ खेळते पण पाळण्यातील लहान भाऊ रडायला लागला कि “ आई त्याला भूक लागली आहे ” हे मातृत्व तिला कुठून आलय देव जाणे . 

तिला हवी ती सिरीयल एकटीच पाहत बसते , हातात मोबाईल लागतो , जेवताना गाणी ऐकायला आवडतात , तिचा बाबा बाहेरगावी गेला असेल तर skype करते , “ आजीला technology मधलं काहीच कळत नाही ” म्हणून माझी तक्रार आई कडे करते . पण आईंने तिची तक्रार केली कि स्वारी माझ्या कडेच येते . 

गृहपाठ , खेळ , दंगा - मस्ती , मित्र मैत्रिणी , आई - बाबा येण्याच्या वेळा , चांगला अभ्यास , चांगले मार्क्स , सगळं लागतं हे सगळं कसकाय हा लहान जीव सांभाळतो काय माहित ? 

घरट्यातील हे पिल्लू कधीतरी पंख फुटतील तेच स्वप्नां मागे उडायला लागेल , चिव- चिव करणारी आमच्या घरातली ही चिमणी कधीतरी कोणत्या तरी चिमणरावांच्या घरची कधी लक्ष्मी होईल ते कळणारच नाही !