Teacher's

Freedom Writer's Mood - Jo bhi likhunga sach likhunga ... nahi to bhi likhunga ! 

स्वतातला विद्यार्थी मेलाय असं समजुन .नावाच्या आणि आडनावाच्या मागे ‘ Sir ’ लावून घेणारे ,बरेच भेटले पण अजून काही ... नावाच्याही आधी ‘Sir’ उपाधी मिळालेले कोणी आयुष्यात भेटले नसल्याची खंत मला अजून आहे . 

शाळेत असताना पासुन मला काय काय वाटतं हे आज मी निर्भीड पणे बोलणार आहे . 

शाळेचा वर्ग ही फळाची पेटी  , त्यात शिकणारी मुलं म्हणजे बटाटी आणि त्यांना शिकवणारा शिक्षक म्हणजे आंबा , असली शाळा म्हणजे भाजीने भरलेलं पोतं  होतं  म्हणून सांगतो , आणि “ पेटीतला एक सडका आंबा पूर्ण फळाच्या पेटीला नासून टाकतो ” ह्या म्हणीच्या कलमातील रस कळाला तो शाळाच्या सुटल्या नंतर (उशीरच झाला).

ना शाळा ना शिक्षक ना शिक्षण काहीच बदलू शकलो नाही . शाळेपर्यंत खेळाचे तास हेरून त्यात अभ्यासक्रम पूर्ण करून , खुशाल सुट्टीवर जाणारे शिक्षक , अचानक कॉलेजात नाहीशेच झाले . पण कॉलेजात आल्यावर मात्र खेळ खेळले जातात ते निराळेच , ते कुठून शिकावे लागत नाही . काखा वर करणारे, पण खाली पडलेला खडु न उचलणारे शिक्षक पहील्यांदा दिसले ते इथेच .

‘ शिक्षक हा पेशा मी आवडीने निवडलेला आहे ' असं कोणाकडून मी ऐकलं नाही आणि भक्कम पगारा मुळे ‘ नाईलाज म्हणून करतोय  ’ असं देखील बोलताना ऐकलं नाहीये . विद्यार्थी आणि शिक्षकांत मैत्रीचा पूल निर्माण होण्याच्या आधीच ह्या अश्या शिक्षण पद्धती मुळे तो केव्हाच भीतीच्या दरारा वाढल्याने दरीत(खुन्नस मध्ये)  वाहुन गेला ...  . 

‘आता मी हुशार असतो तर का शिकलो असतो तुमच्याकडून ?’ असा प्रश्न मी शाळा ,कॉलेज ,इतर कुठेही मला शिक्षकांनी उत्तर देयला उभं केलं  की विचारायचो ...पण स्वतःलाच  ते हि मनातच ! 

कोणा शिक्षकाचं नाव घ्यावं आणि कौतुक करावं असं मला अजून पर्यंत कोणी भेटलच नाही असं मी दुर्दैवाने पण प्रामाणिक राहून सांगतो . तसं मी सुद्धा कोणाच्या तोंडातून माझ्यासाठी चांगले शब्द निघतील अशी भाभडी अपेक्शा ठेवणार नाही कारण तसा मी विदयार्थी देखील नाही ! दोघांना प्रगतीची गरज आहे ! 

तर मग म्हणलं खोटं खोटं गोड बोलण्यापेक्षा , कडू असलं तरी खरच लिहुयात !

तुमचं काय चुकलं नाही बघा मास्तरांनो , तुम्ही बसलात चिकटुन तया पुस्तकास फाटक्या , त्याच यत्तेत शिकवत पोरांना ,विद्यार्थीच राहुन पोरं मिळवतात दुसऱ्या देशाची कोरी कोरी नोट ... हातावर छडी मारल्यावर तात्पुरत्या वळा सारखे उमटता तुम्ही मास्तर , नवा तास चालु झाला कि फळ्यावरच्या अक्षरा सारखे पुसले जातात तुम्ही , कधी तुम्ही आईने केलेल्या लहानपणीच्या संस्कारान सारखे आठवणीत राहा ना ! 

मास्तरांनी नाही पण पुस्तकांनी , चुकांनी ,मैत्रीने आणि अनुभवाने बरच शिकवलं . त्यातून खूप काही नाही बारका आत्ता पर्यंत एवढच कळलं तुम्हाला  किंवा कोणाला आठवून चिडण्या पेक्षा ... 

गोष्टी वेळेवर आठवल्या की फक्त परीक्षा पास होता येतात , पण गोष्टी वेळेवर विसरता आल्या की आयुष्यात पास होता येतं !

आयुष्याचीच शाळा झालीये  , खूप दिवसां नंतर ‘फ्रीडम रायटर’ नावाला शोभेल अस लिहिलंय ! 

P.S. - Happy TEACHER's Day 

P.P.S. - Dont get Drunk and Drive